صبح است و در اندیشه ی کابوسِ دیشب مانده ام در حال و روز تیره و مٲیوس دیشب مانده امخورشید همچون طعمه ای در حصر ابر افتاده استمن همچنان مبهوت در فانوس دیشب مانده ام حسین احسانی فر(رهای لنگرودی)

افتاده است عکس کسی توی آینهاین کیست در مقابلِ من روی آینه؟ پیر و شکسته گرچه شد اما شبیه ام استاین من که ایستاده در آن سوی آینه مِن مِن کنان و غم زده پرسیدم از خودمای... این مَ...مَن...مَ...مَن...مَ...مَنم توی آینه؟ حسین احسانی فر(رهای لنگرودی)

من پرازعطرتوهستم که دلم رابه توبستم توپرازشعرونسیمے نفسمتوبستم برسرعهدتوهستم زورق عشق شکستم ولی ازعهد توهرگز دل خودرا نگسستم